Depresja zaliczana jest do grona chorób cywilizacyjnych. Chorują na nią ludzie w każdym wieku, częściej kobiety niż mężczyźni. Niestety, problem ten dotyka również dzieci i młodzież. Nieleczona depresja prowadzi do zaburzeń w normalnym funkcjonowaniu, drastycznego spadku jakości życia, a nawet śmierci. Dlatego tak istotne jest, by zdiagnozować ją we wczesnym stadium i poddać leczeniu.

Przygnębienie to nie depresja

Chyba każdy człowiek ma w życiu gorsze chwile. Często nazywamy je chandrą lub obniżonym samopoczuciem. Spadek nastroju charakteryzuje się ogólnym osłabieniem organizmu, brakiem apetytu, zmęczeniem, problemami ze snem, bólami głowy lub brzucha, podniesioną temperaturą ciała i ogólnie negatywnym nastawieniem do życia. Ludzie doświadczający takiego stanu nie widzą sensu w pracy zawodowej, nauce, zajmowaniu się domem, ale również w zabawie, spotkaniach z przyjaciółmi czy zakupach. Paradoksalnie, takie momenty spadku formy nie powinny nas niepokoić. Zazwyczaj po kilku dniach wszystko wraca do normy i znowu jesteśmy w stanie realizować nasze plany czy obowiązki. Wystarczy relaks w wannie, dobra książka, kieliszek wina, by życie znowu nabrało koloru. Krótkotrwały smutek, przygnębienie nie oznacza stanu depresyjnego, nie wymaga leczenia i zazwyczaj mija samoistnie.

 

 

pomoc w depresji

 

Definicja depresji

Jak więc odróżnić depresję od przygnębienia. Kluczowa jest tutaj częstotliwość występowania takich stanów, ich długość i intensywność. Przygnębienie przedłużające się do dwóch tygodni powinno zwrócić uwagę osoby nim dotkniętej i otoczenia. Jeżeli gorsze momenty stają się codziennością, uniemożliwiają wykonywanie pracy, opiekę nad dziećmi czy komunikację międzyludzką powinny budzić niepokój.
Istotną różnicą między przygnębieniem a depresją jest sposób leczenia. W przypadku przygnębienia stosujemy zazwyczaj łagodne herbatki ziołowe, krople uspokajające i olejki eteryczne. Są to leki bez recepty, które skutecznie poprawiają nam nastrój. Natomiast depresji nie da się nimi wyleczyć. W przypadku stanów depresyjnych niezbędne będzie stosowanie środków farmakologicznych o silnym działaniu. Leki tego typu przepisuje lekarz, psychiatra lub psycholog po wnikliwej analizie sytuacji pacjenta.
Depresję można określić jako długotrwały stan przygnębienia, poczucia utraty sensu życia, bólu psychicznego i fizycznego, negatywnych myśli i strachu. Wymienionych objawów pacjent nie jest w stanie zniwelować stosując metody naturalne, zioła czy dietę bogatą w witaminy.

Przyczyny depresji

Depresja nie ma jednej przyczyny. Zwykle jest wypadkową wielu sytuacji w życiu danego człowieka. Często staje się konsekwencją utraty bliskiej osoby, traumatycznych przeżyć, sytuacji materialnej, złej decyzji życiowej, problemów emocjonalnych, toksycznych relacji, przemocy seksualnej lub braku umiejętności rozwiązywania problemów. Choroba ta atakuje dosyć podstępnie i w początkowej fazie trudno ją jednoznacznie zdiagnozować. Dopiero głębsza analiza, rozmowa z psychologiem lub psychiatrą mogą stwierdzić depresję.
Zdarza się, że depresja dotyka osoby spełnione, które w opinii środowiska nie mają powodu do zmartwień. Naukowcy nie wykluczają, że ten rodzaj choroby może być wywoływany przez czynniki zewnętrzne, takie jak niewłaściwa dieta, brak słońca czy zanieczyszczone powietrze. Okolicznościami sprzyjającymi zachorowaniu na depresję są więc pory roku, zima oraz jesień, zamieszkiwanie terenów miejskich zagrożonych smogiem czy nadwaga spowodowana złym odżywianiem.

Jak walczyć z depresją?

Ponieważ problem depresji jest złożony, to jego rozwiązanie również trudno zawrzeć w konkretnym schemacie. Depresja radykalnie zmienia życie człowieka, który choruje. Aby się z nią uporać nie wystarczy zażywanie leków, kontrola lekarska czy psychoterapia. Są to jedynie elementy zewnętrznego wsparcia, mające na celu doraźną pomoc. Pacjent musi sam chcieć wyzdrowieć, a w związku z tym zmienić swoje myślenie i nawyki.
Jednym z najskuteczniejszych sposobów walki z depresją jest psychoterapia wspomagana farmakologią. W ogromnym skrócie, polega ona na cyklicznych spotkaniach z psychoterapeutą, analizie stanu psychicznego pacjenta i rozmowie. W zależności od metod, spotkania te mogą odbywać się pojedynczo lub grupowo. Chory ma świadomość wsparcia i poczucie bezpieczeństwa. Psychoterapeuta na podstawie obserwacji decyduje o przepisaniu środków farmakologicznych i wielkości dawek.

Postawa pacjenta w leczeniu depresji

Oprócz pracy wykonywanej przez lekarzy, psychiatrów, psychoterapeutów oraz psychologów istotna rolę w walce z chorobą odgrywa postawa samego pacjenta. To on musi zmienić swoje podejście do życia, nawyki żywieniowe, otocznie lub reżim pracy. Wszystko, co może powodować depresję powinno być wyeliminowane z jego myśli i środowiska w którym się znajduje. Tylko wtedy leczenie depresji ma sens. Warto również zaznaczyć, że choroby rozwijającej się przez lata nie można wyleczyć w kilka tygodni. Wychodzenie z depresji trwa często latami, a wielu chorych bierze leki do końca życia.

Nie można zapominać o tym, że nieleczona depresja wzmaga się i prowadzi do głęboki zaburzeń psychicznych, których konsekwencją może być nawet śmierć. Ludzie opuszczeni, pozbawieni wsparcia często decydują się na dramatyczny krok i odbierają sobie życie. Dlatego trzeba robić wszystko, aby tę chorobę diagnozować we wczesnym stadium, kiedy szanse na wyleczenie są największe.

 

depresja i jej przyczyny

 

 

Depresja – definicja, przyczyny i skuteczne sposoby leczenia
5 (100%) 1 vote[s]